اگر اینترنت
و
وبلاگ نبود !!		 عکسی از بچگی های هرکدوم از ما !!


نمی دونم چه جوری میشه از سازندگان و پدیدآورندگان این اینترنت و وبلاگ و غیره...تشکرکرد و بهشون گفت دست مریزاد !

همین ها هستند که ما مردم رو به هم نزدیک کرده ن و چنان تواضعی در ما به وجود آورده ن که خالصاً مخلصاً به هم سر می زنیم و هیچم عارمون نمی آد که بگیم اومدم بهت سر زدم ...!
و عجیب تر این که ما مردمی که گهگاه این کلمه ی تشکر رو به زور باید از حلقوممون بیرون بکشن ، در این وبلاگ ها ، در نهایت تواضع می نویسیم : سلام. ممنونم که بهم سر زدی.همیشه خوش حال میشم ببینمت !!

راستی راستی این مائیم که این طور ، به هم احترام می ذاریم و حال همدیگه رو  می پرسیم و مطلقاً هم حال همدیگه رو نمی گیریم ؟!!
درسته که این آشنائی های اینترنتی ، بعضاً مشکل آفرین هم بوده و خواهد بود ... اما همین که به شکلی که عرض کردم : کرامت انسانی مارو رشد میده و یک ادب جمعی رو در ما زنده نگه میداره ، باید بگم : دمت گرم ای اینترنت و وب و نظر دادن و سر زدن به هم ...!

باقی بقایتان... جانم فدایتان ... به همه تون سر می زنم و خجالت هم نمی کشم !
( بزرگی و کوچکی هم بمونه برای سر زدن های واقعی و خانوادگی و صله ی ارحام و احترام کوچکتر به بزرگتر و ایضاً بر عکس )!